شروع ساخت موسیقی الکترونیک با کامپیوتر

پویاوا: راهنمایی که پیش رو دارید، توضیحاتی را در مورد نرم افزارها و سخت افزارهایی که برای تولید موسیقی الکترونیک (همچنین بسیاری از سبکهای دیگر موسیقی) به شما می دهد. متخصصین و تولید کننده های موسیقی، نظرات مختلفی در مورد تجهیزات تولید موسیقی دارند اما در این مقاله سعی شده با دید باز، در مورد کلیات تجهیزات تولید موسیقی توضیحاتی داده شود.

۱- کامپیوتر : اصلی ترین جزء تولید موسیقی الکترونیک کامپیوتر است. در واقع شما میتوانید یک موسیقی الکترونیک بسیار خوب را توسط یک رایانه ی مدرن (ساخته شده در ۵ ساله ی اخیر) تولید کنید. شما دو انتخاب دارید : مکینتاش و پی سی. هر دوی این سیستمها به وفور در استودیوهای حرفه ای و خانگی استفاده میشوند. شما میتوانید با استفاده از نرم افزارهای مختلفی که غالباً برای هر دوی این سیستمهای عامل طراحی شده اند (به جز LOGIC که فقط برای مکینتاش طراحی شده)، آهنگهایی کاملاً خوب و حرفه ای تولید کنید. اگر شما با سیستم عامل ویندوز آشنایی دارید بهتر است استفاده از آن را ادامه داده و اگر با مکینتاش کار کرده اید، بهتر است کارتان را روی همان سیستم عامل ادامه دهید. بدین صورت زمان زیادی را صرف یاد گرفتن یک سیستم عامل جدید نمیکنید و میتوانید بیشتر وقتتان را صرف یاد گرفتن موسیقی الکترونیک و پروسه ی میکس و مسترینگ کنید.

اگر چه در بالا گفته شد که با هر کامپیوتر مدرن و امروزی میتوان به تولید موسیقی الکترونیک پرداخت، اما داشتن یک کامپیوتر با توان بالا میتواند بسیار مفیدتر باشد. هر چقدر قدرت CPU و RAM کامپیوتر شما بیشتر باشد، نرم افزار موسیقی شما بهتر و نرمتر کار میکند و به شما این امکان را میدهد تا پروژه های پیچیده تری را تولید و اجرا کنید. همچنین انتخاب یک دیسک سخت مناسب مانند هاردهای اس-اس-دی (Solid State Drive) میتواند سرعت بارگزاری و اجرای نرم افزار موسیقی شما را تا حد زیادی افزایش دهد.

در مورد CPU بهتر است بگوییم هر چقدر پروسسور کامپیوتر قوی تر باشد، بارگزاری نرم افزارهای شما راحت تر خواهد بود و در نتیجه با سرعت بیشتر و تأخیر کمتری میتوانید کار کنید. بنابراین یک CPU INTEL i7 میتواند مناسب باشد.

۲- کارت صدا (Sound Card/Audio Interface)

این روزها هر کامپیوتر مدرن، به نوعی مجهز به یک کارت صدای تعبیه شده می باشد، در نتیجه شما میتوانید در ابتدا، بدون صرف پول اضافه برای خرید کارت صدایی خارجی شروع به ساختن موسیقی الکترونیک کنید.اگر میخواهید قادر باشید تا از کارت صدای خود با تأخیر پایین استفاده کنید و کارت صدای شما دارای سیستم ASIO تعبیه شده نیست (ASIO مخفف Audio Stream Input/Output بوده و یک پروتوکل کارت صدا میباشد که توسط شرکت Steinberg تولید شده و ارتباطی کم تأخیر بین کارت صدا و کامپیوتر را میسر می سازد)،  میتوانید از درایور ASIO4ALL استفاده کنید که تقریباُ با تمام کارت صداها کار میکند (حتی با آنهایی که روی مادربورد هستند) و ارتباطی با تأخیر خیلی کمتر را میسر میسازد.

اگر به دنبال کارکردی بهتر هستید و تصمیم دارید مقدار زیادی ضبط از منابع خروجی انجام دهید، در این صورت بهتر است از یک کارت صدای حرفه ای تر با کیفیت بالا استفاده کنید. در مورد چگونگی انتخاب کردن کارت صدا به زودی مقاله ای منتشر میکنیم.

۳- مانیتورهای استودیو و هدفون های استودیو

برای میکس کردن لازم است از یک جفت مانیتورها مخصوص استودیو استفاده کنیم، چرا که این بلندگوها مخصوصاُ برای تولید موسیقی و میکس تولید شده و تون، صدا و هارمونیکها را به درستی و با جزئیات بیشتری تولید میکند، در نتیجه صدا و فرکانسها را بطور واقعی را به گوش ما میرساند. صدایی که نه باس و نه فرکانسهای بالای اغراق شده ای دارد (بر خلاف اسپیکر های خانگی و های فای). استفاده از این نوع اسپیکرها به شما این امکان را می دهد تا موسیقی مورد نظرتان را آنگونه بسازید که همه چیز بالانس و متوازن باشند (قطعاً این قضیه مرتبط به مهارتهای میکس شما نیز میباشد) و موسیقی شما در سیستمهای صوتی مختلفی از قبیل سیستم های صوتی اتومبیل، پخش کننده های پرتابل و … خوب صدا بدهد.

هدفونهای استودیویی نیز برای ضبط سازهای مختلف یا ضبط صدای خواننده لازم هستند.

انواع گسترده ای از هدفونها و اسپیکرهای مانیتورینگ در قیمتهای مختلف در بازار موجود است. واقعیت این است که هر چقدر شما بیشتر پول مصرف کنید، کیفیت بهتری را تجربه میکنید. توجه داشته باشید که مانیتورهای ازران قیمت موجود در بازار که تبلیغ بدون رنگ آمیزی کردن صدا را میکنند، به هر حال مقداری رنگ صدا را تغییر می دهند.
بسیاری از حرفه ای ها در صنعت صدا، برند های Genelec، Focal، Yamaha و Mackie را توصیه میکنند. اینها ممکن است کمی گرانتر از بقیه باشند اما کیفیتشان نیز بهتر است. برای قیمتهای پایین تر M-Audio و KRK توصیه میشود.
اگر توانایی خرید مانیتورهای استودیویی را ندارید، از هر بلندگویی که در دسترس دارید استفاده کنید و نگذارید این قضیه شما را از ساختن موسیقی باز دارد. در این صورت لازم است قبل از پخش کردن موسیقی تولیدیتان آن را تا حدی که ممکن است در سیستمهای صوتی مختلف گوش کنید و فرکانسها و میکس را آنقدر تغییر دهید تا به اندازه ی کافی در تمام آن سیستمها خوب و متوازن صدا دهد (اگرچه بهتر است این کار را حتی اگر به مانیتورهای استودیویی دسترسی دارید انجام دهید).

همیشه به یاد داشته باشید که باید مانیتورهای استودیوی خود را به درستی قرار دهید (اسپیکرها باید با نقطه شنیداری شما یک مثلث متساوی الاضلاع تشکیل دهند، به طوری که توئیتر اسپیکرها باید در امتداد گوش شما باشد).

یکی از مهمترین بخشهای تجهیزات استودیویی مانیتورهای استودیویی میباشند، بنابراین بهتر است قبل از انتخاب آنها، تا جایی که ممکن است مدلها و برندهای مختلف را امتحان کرده و صدای آنها را گوش کنید.

۴- میدی کیبورد کنترولر

داشتن میدی کنترلر ضروری نیست، به شخصه من خیلی آهنگهایی تولید کرده ام که فقط توسط ماوس و یا کیبورد کامپیوتر زده شده. خیلی از نرم افزارهای موسیقی مانند Fl Studio، Ableton Live و Logic به شما این امکان را میدهند تا از طریق کیبورد کامپیوتر موسیقی بنوازید (همانند یک پیانوی مجازی). اما داشتن یک کیبورد کنترلر مجزا به شما یک احساس کاملاُ متفاوت میدهد (بخصوص اگر شما از قبل با نواختن پیانو و یا کیبورد آشنایی داشته باشید).

۵- نرم افزار (DAW)

دی.اِی.دبلیو یا داو (مخفف Digital Audio Workstation، ایستگاه کاری صوتی دیجیتال) نرم افزاری است برای ساخت و پرداخت موسیقی و یکی از مهمترین عناصر در تولید موسیقی الکترونیک میباشد.
DAW های مختلفی در بازار وجود دارد اما چند تا از بهترین آنها برای موسیقی الکترونیک Logic Pro X، Ableton Live، Fl Studio و Reason میباشد. نرم افزارهای خوب دیگری نیز برای تولید، ضبط و میکس موسیقی نیز وجود دارد که عموماً برای موسیقی الکترونیک نیستند (مانند Protools، Cubase و Sonar)

در مورد انتخاب نرم افزار، نظرات مختلفی وجود دارد، اما بنده بعد از استفاده از Fl Studio، Cubase، Logic، Pro Tools و Ableton live به این نتیجه رسیده ام که این نرم افزار ها عموماً (تا ۸۰ درصد) کارایی یکسان داردند. فقط محیط نرم افزارها و شمایل آنها کمی متفاوت است و همچنین هر کدام از آنها ممکن است ابزارهایی مخصوص خود داشته باشند که دیگری نداشته باشد. اما به هر صورت، انتخاب نرم افزار کاملاً به خودتان بستگی دارد. ممکن است مثلاً گروه یا آهنگساز مورد علاقه شما از نرم افزار Fl Studio استفاده کند یا اینکه شما به یک منبع آموزشی کامل Fl Studio دسترسی داشته باشید، بنابراین شما انگیزه بیشتری برای یاد گرفتن این برنامه خواهید داشت. اگر نظر شخصی من را برای استفاده از DAW بپرسید، من برای موسیقی الکترونیک Ableton Live را انتخاب میکنم، چرا که علاوه بر ابزارهای قدرتمند برای ساخت موسیقی و میکس، امکان اجرای زنده را نیز به ما می دهد. علاوه بر این در این نرم افزار امکان ساخت موسیقی و یا ریمیکس بر روی تصویر هم وجود دارد. برای سبکهای دیگر موسیقی از جمله پاپ و راک و مخصوصاُ آهنگهایی که ساز زنده نقش زیادی را دارد، بنده Pro Tools و یا Cubase را توصیه میکنم و برای تازه کارها و کسانی که میخواهند در سبکهای مختلفی موسیقی بسازند، Logic را پیشنهاد میکنم چون علاوه بر سازها و ابزارهای قدرتمند، تعداد زیادی ملودی و ریتمهای پیش فرض دارد که میتوانید از آنها در پروسه ی تولیدتان استفاده کنید.

۶- پلاگین های نرم افزاری (سینت سایزرها و افکت پلاگین ها)

سازهای مجازی، یک الزام برای کسانی که موسیقی الکترونیک میسازند میباشد. اغلب این نرم افزار ها با فرمت هایVst (برای نرم افزارهایی مانند ابلتون لایو، کیوبیس و سونار) ، AU/Audio Units (برای نرم افزارهای لاجیک و ابلتون لایو) و RTAS (برای Protools) ساخته میشوند. سینت سایزهای مجازی، کاملاُ شبیه سینت سایزهای سخت افزاری عمل میکنند و برای شما امکان ساختن صداهای الکترونیک را از طریق اوسیلاتورها (نوسان سازها) میسر میسازند. تنها تفاوت این نرم افزارها این است که شما باید آنها را بارگزاری و نصب کنید و پس از آن میتوانید هم بصورت Stand Alone و در محیط سیستم عامل خود و هم بصورت میهمان در DAW آنها را اجرا کنید و توسط آنها صداهایی را تولید و ملودی هایتان را بنوازید و یا بنویسید.

تعداد زیادی از پلاگین ها هم هستند که فقط تولید افکتهای صوتی را به عهده دارند (افکتهایی مانند ریورب،دیلِی، اکولایزر، کرس، فِیزر، کمپرسوز و …)

شما میتوانید هزاران پلاگین را از طریق اینترنت خرید و دانلود کنید (تعداد زیادی از این پلاگین ها از طریق وب سایت ما نیز قابل تهیه میباشد).

۸- سمپل ها:

 شما به مقدار زیادی سمپل صدایی نیز احتیاج دارید. این سمپل ها معمولاً صداهای ضبط شده و یا تولید شده ی درامز (کیک، اسنر، های هت، کرش، تامز و …)، پرکاشن ها و سازهای کوبه ای، و افکت ها میباشد. معمولاُ سمپل پک ها، بسته هایی از سمپل هستند که برای یک سبک خاص مورد استفاده قرار میگیرند، مثلاُ صداهای کیک، اسنر و درامزی که در Deep house استفاده میشود با آنهایی که در Trance بکار گرفته میشود متفاوت است (اما به یاد داشته باشید که در آخر این شما هستید که تصمیم میگیرید از چه صداهایی استفاده کنید).

تعدادی از شرکت های معروف تولید کننده سمپل پک :

Loopmasters
Sample Magic
Wave Alchemy
Big Fish Audio
Primeloops
Vengeance
Best Service
Ueberschall
Producerloops
Soundstosample

بعد از انتخاب و تهیه کردن سخت افزار و نرم افزارهایتان، زمان ساختن موسیقی الکترونیک فرا میرسد. اما چگونه؟

۹- به موسیقی های مختلف گوش کنید و یاد بگیرید

یکی از بهترین روشهای یادگیری موسیقی الکترونیک، شنیدن است. موسیقی دیگران را بشنوید و سعی کنید دقیقاً مثل آنها را تولید کنید. دقیقاً مانند خیلی از نقاشان که نقاشی را با کپی کردن آثار دیگران یاد میگیرند (البته نمیگویم که شما یک ملودی یا شعر را دقیقاً کپی کرده و بدون اجازه از ناشر آن استفاده کنید، این کار از لحاظ قانونی نیز قابل قبول نمیباشد)، شما میتوانید در ابتدا این کار را فقط برای یاد گرفتن انجام دهید و بعدها ایده های خود را اعمال کنید. قبل از اینکه من بتوانید آهنگهای خود را بسازید، بسیاری از آهنگهای دیگران را در سبک مورد نظرتان گوش کرده، آنالیز کنید (مخصوصاُ فرم و ساختارشان را) و در نهایت یاد میگیرید که چگونه آهنگ بسازید و چگونه قسمتهای مختلف موسیقی را به هم وصل کنید.

برای ساختن موسیقی الکترونیک، مراحل زیر توصیه میشود:

تصمیم بگیرید که در کدام سبک میخواهید موسیقی بسازید

تعدادی آهنگ در همان سبک تهیه کنید. برای مثال به سایت Beatport.com بروید. این سایت، پر طرفدار ترین فروشگاه آنلاین موسیقی الکترونیک میباشد و شما میتوانید در آن معروفترین آهنگها را در تمامی سبک های موسیقی الکترونیک پیدا کنید.

به ساختار موسیقی گوش کنید

یک موسیقی که دوست دارید را انتخاب کرده و به دقت آنرا گوش کنید (برای چندین بار). آنرا آنالیز کنید و فرم موسیقی را یاد بگیرید. همه ی آهنگها (تقریباً در همه ی سبک ها)، معمولاُ از یک سری ساختارهای معمول و منطقی تبعیت میکنند. سعی کنید بتوانید ساختار آهنگ مورد علاقه تان را آنالیز کنید (چگونه پیش می رود، قسمت اینترو، ورس ها، بریک داون و کرس آن چند میزان است و چه مقدار زمان میبرند… به زبان ساده تر، چه اتفاقی می افتد؟ کی اتفاق می افتد؟).

اگر ما به آهنگهای پر طرفدار معمول امروز توجه کنیم، میبینیم که معمولاُ طول آنها بین ۳ تا ۴ دقیقه است و خیلی از آنها از ساختار زیر پیروی میکنند:

[Intro]->[Verse]->[Chorus]->[Verse]->[Chorus]->[Bridge]->[Chorus]->[Outro]

در مواقعی، کرس (ترجیع بند) میتواند نقش اینترو (مقدمه) را ایفا کند، در این صورت ساختار موسیقی بدین شکل خواهد شد:

[Intro]->[Verse]->[Chorus]->[Verse]->[Chorus]->[Bridge]->[Chorus]->[Outro]

علاوه بر این ساختار، ساختارهای دیگری نیز وجود دارد که آهنگها از آن تبعیت میکنند. برای یاد گرفتن آنها باید تا آنجایی که میتوانید به موسیقی های مختلف گوش کرده و آنها را آنالیز کنید. سعی میشود در آینده، باز هم در این وبسایت مطالبی را در این باب بگنجانیم.

در سبک EDM – Electronic Dance Music و ترنس و یا موسیقی هایی که معمولاُ برای کلابها تهیه میشود، ساختار موسیقی کمی با آهنگهای پاپ رادیویی متفاوت است. بخش های مختلف، طولانی تر هستند و مقدمه (اینترو) نیز مانند یک زمینه ساز بزرگ (Buildup) برای قسمت فرو افتادگی (Breakdown) است. در زیر، یک ساختار معمول را در سبک EDM مشاهده میکنید:

[intro]->[breakdown and buildup]->[section after the breakdown and buildup. It’s usually called drop, release or climax]->[outro]
یا نسخه ای طولانی تر:

[intro]->[breakdown and build-up]->[drop]->[another breakdown and buildup]->[drop again]->[outro]

توضیحاتی در مورد اصطلاحات بالا:

Intro (اینترو یا مقدمه): قسمتی است که به تدریج، موسیقی را آماده ی رسیدن به قسمت اصلی میکند. معمولاُ در مقدمه ی آهنگهای الکترونیک، یک جزء و المان بعد از هر ۸ یا ۱۶ میزان به موسیقی اضافه میشود. مثلاُ در ۸ میزان اول فقط Kick زده میشود بعد از آن Hihat ها و یا Clap وارد میشود. بعد از ۸ میزان دیگر باس وارد شده و ….

Verse : اولین قسمت کلام موسیقی که داستان اصلی آهنگ را تعریف میکند. هر آهنگ میتواند از یک تا چند ورس داشته باشد. هر کدام از این قسمتها میتوانند یک قسمت از داستان شما را تعریف کند، به عبارت دیگر هر ورس یک داستان کوتاه است که به وسیله کرس (Chorus) به هم متصل میشوند. عموماً تمام ورس ها از لحاظ موسیقی یکسان ولی از لحاظ شعری متفاوت هستند.

Chorus : قسمتی از موسیقی است که معمولاً چند مرتبه تکرار میشود و بنابراین راحت تر از قسمتهای دیگر در یاد میماند (در ایران، به این قسمت ترجیع بند هم گفته میشود). کرس یا کوراس، معمولاُ چکیده ای از داستان موسیقی را بیان می کند و میتواند معنی «پس….» یا «بنابراین…» بدهد. بعضی اوقات هم کرس در اول موسیقی اجرا میشود که میتوان آنرا اینگونه معنی کرد که «موسیقی من در این مورد است».
قوانینی در مورد ساختن کرس:

۱- ملودی و شعر را کوتاه نگه دارید. شعر را در حدود ۴ مصراع بنویسید تا بعد از چند بار تکرار شدن، شنونده از آن خسته نشود و همچنین به سرعت در ذهن شنونده ثبت شود.

۲- موسیقی را بیشتر کنید – معمولاُ کرس باید قوی تر باشد (ولی لزوماً نباید صدایش بلند تر باشد). حداقل یک جزء به موسیقی اضافه کنید.

۳- سعی کنید به آن تمایز بخشید – حتماُ باید کاری کنید که کرس از بقیه موسیقی جدا شود. صدای ساز لیدتان را عوض بکنید و یا از یک الگوی ریتمیک دیگری در کرس استفاده کنید.  حتی میتوانید آکوردهای این بخش را از بخشهای دیگر متمایز کنید.

Bridge : همانگونه از نامش پیداست، این قسمت همانند پلی است از یک سمت آهنگ به سوی دیگر.  بریج ها برای جلوگیری از یکنواخت شدن موسیقی استفاده میشوند و میتوانند موزیکال (فقط موسیقی) و یا لیریکال (شعری) باشند. بعضاُ به بیرج ها Middle 8 هم گفته میشود چون طول آنها معمولاً ۸ میزان (۸ بسته ی ۴ ضربی) میباشد.

Breakdown و Buildup :
این قسمتها بیشتر در سبک های Electronic Dance Music شنیده میشوند. قسمتی است که اجزایی که در قسمت مقدمه معرفی شده اند برای مدتی محو شده و ایده ی بزرگ موسیقایی شما معرفی میشود (که میتواند یک ملودی احساسی و یا یک ملودی بالا برنده (Uplifting) باشد. در این قسمت شما شروع به تولید یک تنش و کششی میکنید که به قسمت drop ختم میشود.
Drop/Release/Climax:
این قسمت، بهترین قسمت آهنگهای EDM است (تقریباً همانند Chorus در آهنگهای با کلام). معمولاُ سازهای کوبه ای، باس، و ملودی اصلی همگی اجرا میشوند و تقریباُ همه چیز در حالت انفجار قرار دارد.

Outro:
قسمت پایانی موسیقی – در موسیقی الکترونیک و مخصوصاُ EDM، همه چیز کم کم محو میشوند. اما در سبکهای پاپ و عامه پسند، میتواند یک ملودی خاص، قسمتی از ملودی مقدمه، تکرار کرس و … باشد.

همچنین وقتی که شما به آهنگ مورد علاقه خود گوش میکنید:

به صداهای استفاده شده توجه کنید
خوب گوش کنید و بنویسید. مثلاُ صدای سینت سایزر لید دندان اره ای،  صدای باس موج مربعی، پَد های بزرگ، افکتهای عجیبی که در موسیقی الکترونیک به وفور شنیده میشوند و … سعی کنید صداهایی را که میشنوید را در سینت سایزر های مجازی خود بسازید (و یا از پریست های ساخته شده استفاده کنید). بسیاری از سینت سایزرهای نرم افزاری تعداد زیادی صداهای از قبل ساخته شده را در اختیارتان قرار میدهند، از آنها استفاده کنید!

ملودی ها:
به ملودی ها توجه کنید، مثلاً بعضی آکوردها یا زنجیره های آکوردی خاص در سبک ترنس زیاد استفاده میشوند. از آنها استفاده کنید، اما به یاد داشته باشید که همیشه فضای خالی برای پیاده کردن ایده های جدید هست).

صدای افکتها:
به صدای افکتهایی که در موسیقی ها استفاده شده توجه کنید، این صداها به وفور در موسیقی های الکترونیک استفاده میشوند (به خصوص در مواقعی که از یک بخش، به بخشی دیگر تغییر وارد میشویم). انواع این صداها swooshes، risers، uplifters، downlifters و white noise sweeps میباشند که میتوانید آنها را به راحتی در سمپل پک های مختلف پیدا کنید.

۱۰- با درامز و باس شروع کنید
شخصاُ، من راحت تر هستم تا با ریتم درامز شروع کنم. در این مرحله، سمپلهایی که پیشتر راجع به آنها صحبت کردیم مورد استفاده قرار میگیرند. حتی شما میتوانید از لوپهای آماده برای ساختن ریتم موسیقیتان استفاده کنید. صرفنظر از سبک موسیقی، با استفاده از یک لوپ خوب میتوانید به راحتی به سراغ سازهای دیگر مانند باس بروید. به یاد داشته باشید که معمولاُ درامز و باس در کنار هم هستند و تقریباُ از مهمترین اجزاء موسیقی الکترونیک هستند. به شما پیشنهاد میکنم که وقت زیادی را صرف این مرحله کنید.

۱۱- ملودی ها را اضافه کنید
در این مرحله، باز هم با سینت سایزرها سر و کار داریم. ملودی خود را بر روی درامز و باس سوار کنید. همانطور که بالاتر گفته شد، خیلی از وی اس تی ها، صداهای آماده ای داند که میتوانید با آنها شروع کنید. ملودی خود را بسازید و بعد صداها را با استفاده از نابها  و اسلایدرها تغییر دهید تا به صدای مورد نظر خود دست پیدا کنید.

۱۲- میکس کردن
میکس کردن، یکی از مهمترین مراحل تولید موسیقی میباشد. چنانچه اگر موسیقی شما شعر و ملودی زیبایی داشته باشد اما میکس خوبی نداشته باشد، در نهایت خوب پخش نخواهد شد (مخصوصاً در سبکهای موسیقی الکترونیک و دنس). وقتی من آهنگها را میکس میکنم، بیشترین قدرت را به کیک درام میدهم. در بیشتر سبکهای موسیقی الکترونیک، درامز بخشی است که باید به وضوح شنیده شود. بعد از آن باس و بعد دیگر سازها را بالانس میکنم (اغلب با کیک). برای اینکه هر کدام از سازها و اجزاء موسیقی به خوبی شنیده شوند، لازم است که این اجزاء را از لحاظ فرکانسی، تفکیک کنیم. مثلاً فرکانسهای پایین را از تمام اجزاء (به جز کیک و باس) حذف کنیم و یا فرکانسهای بالا را از کیک و باس حذف کنیم و به این ترتیب، برای هر کدام از اجزاء موسیقی، فضایی مخصوص خودش ایجاد کنیم.

۱۳- میکس کردن (به حرفه ای ها گوش کنید)

در این قسمت لازم است که دوباره به آهنگ های مورد علاقه تان در سبک مورد نظر گوش کنید و به میکسشان توجه کنید. ببینید چه صدایی در چه لِول و سطحی قرار دارد؟ چه صدایی بیرون تر و چه صدایی در میکس محو شده است؟ موسیقی شما در مقایسه با آن موسیقی چگونه صدا میدهد؟

نکته: سعی کنید موسیقی خود را تا جایی که امکان دارد در سیستمهای صوتی مختلف گوش کنید. سیستم صوتی اتومبیل، استریوی خانگی، سینمای خانگی، هدفون های مختلف، حتی اسپیکر کوچک گوشی موبایل. سعی کنید تمام آنها را مقایسه کرده و موسیقی خود را طوری میکس کنید که در تمام آنها خوب صدا دهد.

 
در نهایت، بهتر است بگوییم تولید موسیقی، علمی نیست که یک شبه نصیب کسی شود. برای حرفه ای شدن در این وادی، به تمرین، ممارست، مطالعه و آزمون و خطای زیادی احتیاج دارید. نا امید نشوید و پشتکار داشته باشید… حتماً موفق خواهید شد.

 

پویا معمارزاده (Dynatonic)
www.puyava.com


منابع :
http://howtomakeelectronicmusic.com/

https://www.soundonsound.com/

http://www.musicradar.com/


نویسنده: Puyava

اشتراک گذاری این نوشته

2 دیدگاه

  1. مدت ها بود دنبال یک همچین مرجعی که اینطور رسا و کاربردی آموزش بده بودم! با تشکر لطفا ادامه بدید! 

    پاسخ دادن
    • خوشحالیم که مقالات وبسایت مورد قبول شما واقع شده…. با ما باشید

      پاسخ دادن

دیدگاه شما چیست ؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


*