تولید خط بیس (بیس لاین) در موسیقی الکترونیک (قسمت دوم)


بیس‌لاین‌ها و توالی آکوردها

تاکنون دیده‌اید که بیس‌ لاین دو عمل‌کرد ضروری را انجام می‌دهد. نخست از هارمونی موسیقی حمایت می‌کند و دوم، مکمل و بخشی از ریتم آهنگ است. این مطلب فوراً ما را به اصلی بسیار حیاتی می‌رساند، اینکه بیس‌ لاین کاملاً تابع توالی آکورد آهنگ است. اگر آکورد مورد نیاز دُ ماژور باشد که نت‌هایش C, E, و G است، و بیس‌نواز نت‌هایو را بنوازد، صدای‌شان شبیه نت‌های اشتباه خواهد بود. به ویژه نت که به شدت با نت E آکورد دُ ماژور برخورد می‌کند. همه فکر خواهند کرد که بیس‌ نواز نمی‌داند چه می‌کند.

هنگامی که آهنگ‌های خود را می‌نویسید، مگر اینکه به اندازه کافی خوش‌شانس باشید که از یک بیس‌نواز بهره ببرید، لازم است خود را به عنوان بیس‌نواز در گروه‌تان در نظر بگیرید. مهم نیست چگونه بیس‌لاین را تولید می‌کنید. احتمالاً آن را با نوشتن نت‌ها با مداد بر روی سکونسر یا نواختن‌شان با کیبورد MIDI و بعد ضبط آنها تولید می‌کنید. اما برای اینکه اینکار را به شکل موثری انجام بدهید باید از مهارت‌های ضروری برخوردار باشید که معمولاً از یک بیس‌نواز انتظار دارید.

یکی از چنین مهارت‌هایی، از قبل دانستن آکوردهایی است که می‌خواهید در آهنگ‌تان استفاده کنید – که البته دلیل بسیار مهم بودن دانستن هارمونی موسیقی است. بدون دانستن اینکه آکوردها کدام‌ها هستند، با وجود اینکه می‌دانید به دنبال چه نوع بیسی هستید – یک بیس پایه یا چیز دیگری – احتمالاً نت‌های درست را برای نواختن در بیس‌لاین‌تان نخواهید دانست.

برای غلبه بر این محدودیت آشکار هنگامی که به نوشتن بیس‌ها می‌رسید، گزینه دیگر ساختن موسیقی از انتها به اول است – یعنی نخست نوشتن بیس‌لاین و بعد استفاده از گوش‌تان برای یافتن هارمونی‌های درست و جلو رفتن. این رویکردی است که بسیاری از نویسندگان موسیقی رقص استفاده می‌کنند. نخست یک آهنگ درام گذاشته می‌شود و بعد یک بیس مناسب اضافه می‌شود. در کنار هم گروو پایه را تعریف می‌کنند، که تعیین خواهد کرد چه چیزی دیگری از لحاظ لید، پد، آکورد و غیره اضافه شود. این رویکرد گروو محور نامیده می‌شود و مخالف با ساختن آهنگی از لید است که لید محور خوانده می‌شود.

ترتیبی که در آن عناصر آهنگ‌تان را می‌سازید کاملاً به خود شما بستگی دارد. چه تصنیف آهنگ‌تان از بالا به پایین و چه از پایین به بالا باشد هیچ فرمول ثابتی برای نوشتن یک آهنگ وجود ندارد. اگر نخست لید آمد، آن را ضبط کنید و بعد به دنبال فرایند افزودن بیس‌لاین پشتیبان بگردید. اگر نخست بیس آمد، می‌تواند آن را ضبط کرده و بعد سعی کنید یک لید مناسب برایش پیدا کنید. اگرچه در اینجا هیچ فرمول ثابتی وجود ندارد، روش‌هایی برای نوشتن آهنگ داریم که دیگران به کار برده‌اند و موفقیت‌آمیز بودن‌شان ثابت شده است. قرار دادن یک بیس‌لاین پس از مرحله ابتدایی نوشتن یک آهنگ درام یکی از این روش‌ها است. بصورت ایده‌ئال باید بتوانید هر دو کار را انجام بدهید – یعنی بتوانید یک بیس‌لاین را تصنیف کنید و به هارونی و لید بروید، یا هارمونی و لید را نوشته و به بیس‌لاین بروید.

هنگام تصنیف یک بیس‌لاین با توالی آکورد خاص در ذهن، مراحل مهم چندی وجود دارد که باید دنبال کنید. برای مثال فرض کنید می‌خواهید بیس‌لاینی را بسازید که به مجموعه سه آکورد ساده نشان داده شده در تصویر ۷.۱۶ می‌آید.

716

تصویر ۷.۱۶ توالی آکورد هشت میزان.

 

نخست، بر روی نت‌های پایه دخیل – یعنی توالی پایه آکوردها – کار می‌کنید. در این مورد، نت‌های پایه E برای چهار میزان، G برای دو میزان بعدی، و A برای دو میزان بعدی است. از لحاظ بیس پایه، نت‌هایی وجود دارد که بیس‌نواز می‌تواند بنوازد. اما آیا بیس پایه می‌خواهید؟ این موضوع ما را به دومین مرحله منطقی می‌رساند – تصمیم‌گیری در مورد نوع بیس‌لاینی که می‌خواهید. با گرفتن این تصمیم می‌توانید الگوی بیس مناسبی را برای پوشش دادن نخستین آکورد می مینور بسازید.

اینکه بیس‌لاین تا چه حد ساده یا پیچیده از آب دربیاید کاملاً بستگی به زمینه موسیقایی و نوع الگوی بیسی دارد که احساس می‌کنید برای این زمینه مناسب است. پس برای مثال تصمیم می‌گیرید نت پایه، پنجم و هفتم و بیس‌لاین در یک هشتم باشد. در این مورد اولین چهار میزان به نظری چیزی می‌رسد که می‌توانید در تصویر ۷.۱۷ ببینید.

717

تصویر ۷.۱۷ نت پایه پنجم و هفتم واکینگ بیس‌لاین در یک‌هشتم‌ها (می مینور سه‌گانه)

 

این الگو چهار میزان را در درون حوزه هارمونی می مینور پوشش می‌دهد. مرحله بعدی ایجاد یک بسط ملودیک این الگو از طریق چهار میزان بعدی است. همانند ارائه کردن یک بسط ملودیک با صدای طبیعی نخستین چهار میزان، همچنین لازم است هارمونی وارد شده، آکورد سل ماژور در میزان ۵، سل ماژور در نخستین وارونگی میزان ۶ و آکورد لا ماژور در میزان ۷ و ۸ پشتیبانی شود. یک راه‌حل می‌تواند چیزی باشد که در تصویر ۷.۱۸ می‌بینید.

718

تصویر ۷.۱۸ نت پایه پنجم و هفتم واکینگ بیس‌لاین در یک‌هشتم‌ها.

 

در میزان ۵ آهنگ‌های الگوی بیس، نت پایه، پنجم و هفتم تریاد سل ماژور را تعقیب می‌کند در حالی که در میزان ۶ نت پایه جایگزین نت سوم مورد نیاز برای سل ماژور، معکوس اول تریاد است. میزان‌های ۷ و ۸ تداوم همین الگو را در درون حوزه تریاد لا عرضه می‌کنند.

در این راه‌حل می‌توانید سه عنصر اصلی را ببینید که یک بیس‌لاین خوب را تعریف می‌کنند:‌

۱. دارای هویت ریتمیک مشخص است – هویتی که به صورت ایده‌ئال مکمل ریتم آهنگ (آهنگ درام) می‌شود.

۲. حمایت روشن و موثری را برای هارمونی موسیقی عرضه می‌کند.

۳. حس هویت ملودیک را از طریق تمامی تغییرات آکورد مربوطه حفظ می‌کند.

اگر بتوانید به درستی به این سه عنصر برسید، بخوبی در مسیر رسیدن به هدف نوشتن بیس‌لاین‌های مؤثر قرار دارید.

 

بیس‌های ترکیب‌شده (سنتز شده یا سینت سایز شده)

در مورد بیس‌های ترکیب‌شده، شکل موج پایه – مانند شکل موج پردازش شده دندانه‌ای، مربعی یا سینوسی – بصورت مجزا یا ترکیب‌شده استفاده می‌شوند تا جایگزین ساز بیس متداول شوند. این بدان معنا است که هنگام رسیدن به بیس‌های ترکیبی، لازم نیست چیزی را تولید کنید که صدایش قابل اجرا باشد. با این حال، در عمل واقعی، بیس‌های ترکیب‌شده تمایل دارند از همان روند و الگوهای ساخته شده از طریق سنت نواختن بیس پیروی کنند. دلیلش این است که نوازندگان بیس متخصص تولید کردن بیس‌لاین‌های با صدای مؤثر هستند. پس جای تعجب ندارد که حتی با اینکه یک بیس ممکن است ترکیبی باشد، اغلب بر روی نوع کاملاً ساخته شده الگوی بیس استفاده یا مدل‌سازی می‌شود.

 

در تصویر ۷.۱۹ می‌توانید نمایی از انواع مختلف بیس‌های ترکیبی موجود در Logic Express را ببینید.

بیس‌های ترکیبی به قاعده‌ای در بسیاری از سبک‌های موزیک رقص و الکترونیک بطور کلی تبدیل شده‌اند. نوع بیس ترکیب‌شده که به دنبالش می‌گردید به خصوصیات بسیاری بستگی دارد که شامل سبک دقیق موسیقی‌ای که می‌نویسید، نوع الگوی بیس‌لاینی که می‌خواهید برایش تولید کنید، و نقش کلی بیس‌لاین در ترکیب می‌شود. برای مثال در سبک درام و بیس، بیس تا حد بسیاری همچنین نقش یک لید را برعهده دارد. از اینرو به دنبال یک طنین بیس می‌گردید که تاب چنین نقش برجسته‌ای را در ترکیب داشته باشد. از بیس‌های دندانه‌ای، که هارمونی بالایی دارند، می‌توان بطور مؤثر برای این هدف استفاده کرد. شبیه‌سازی‌های برابر، نمونه یا مستقیم صداهای بیس مشهور، مانند ریس بیس (Reese bass) گرفته شده از آهنگ دهه هشتاد کوین سندرسون «فقط یک شانس دیگر می‌خواهیم» (Kevin Saunderson – Just want another chance) می‌تواند بسیار مناسب باشد. کافی است بگوییم که آشنایی و تحقیق گسترده سبک خودتان تا حد بسیار زیادی بر روی تصمیم‌گیری‌تان در مورد یک انتخاب قطعه بیس مناسب تأثیر می‌گذارد.

719

تصویر ۷.۱۹ منوی انتخابی همان بیس‌های ترکیبی در Logic Express

 

بیس‌های ترکیبی را می‌توان بر روی کیبورد نواخت و ضبط کرد. اثربخشی آنها بستگی بسیار زیادی به مهارت کیبورد تولید‌کننده‌اش دارد. با این حال بسیاری از تولیدکنندگان اولیه موسیقی الکترونیک به زودی این واقعیت را دریافتند که آرپژسازهایی که با سینث‌های آنها همراه است به راحتی می‌توان برای تولید بیس‌لاین‌هایی با درجه‌ای از صحت، سرعت اجرا و روش چابکی تلویحی استفاده کرد، فراتر از آنچه بتوان با نواختن و ضبط کردن یک بیس با کیبورد به دست آورد. از این عمل، پدیده استپبیس متولد شد – یک الگوی بیس آرپژی از تعداد ثابت خاصی مراحل که تمایل دارند تکرار شوند و در تصنیف بازگردند.

این تکنولوژی واقعاً با توسعه سینث بیس‌لاین مشهور رولاند TB-303 (۱۹۸۲) اوج گرفت، که در اصل به عنوان یک ساز سخت‌افزاری طراحی شد تا بتواند بیس‌لاینی را فراهم کند که گیتاریست‌ها می‌توانستند اجرا کنند. با این حال، تولیدکنندگان موسیقی الکترونیکی به زودی دریافتند که می‌توان برای تولید استپبیس‌های واقعاً مؤثر برنامه‌ریزی کرد که بخوبی با سبک در حال ظهور هاوس در اواخر دهه ۸۰ کار کند. از طریق چنین استفاده‌ای، بیس با مشخصه اسید-استایل همانطور که در هاوس موزیک استفاده شده ظهور کرد. ترکیب‌کننده‌های MS-404 شرکت Doepfer، و TeeBee و گرووباکس MC-303 رولاند دستگاه‌های مشابهی بودند که پس از آن برای همین هدف توسعه یافتند.

در اواخر دهه ۹۰، نسخه‌های نرم‌افزاری این نوع از دستگاه، مانند برنامه ReBirth شرکت Propellerhead کم کم پدیدار شدند که برای شبیه‌سازی بیس‌لاین TB-303 و ماشین درام‌های TB-808 و TB-909 همگی در یک بسته طراحی شده بود (تصویر ۷.۲۰ را ببینید).

 

720

تصویر ۷.۲۰ ReBirth شرکت Propellerhead (۱۹۹۷).

 

اگرچه Propellerhead در نهایت برنامه ReBirth را رها کرد، برخی از ویژگی‌ّهای آن در برنامه Reason به شکل سکونسر Matrix Pattern دوباره ظهور کرد که می‌توان برای برنامه‌ریزی استپبیس و سکونسر، و ماشین درام Redrum استفاده کرد.

برای نوشتن استپبیس موثر، ضروری است که هر چیز شناخته شده در مورد اجرای بیس‌لاین مؤثر را از لحاظ دستگاه یا آرپژساز استفاده شده ترجمه کرد. به همین دلیل ضروری است که بیس‌های ترکیبی را جدای از بیس‌های آکوستیک و الکترونیک بحث کرد چون اگرچه اصول آهنگسازی یکسان هستند توانایی‌های ضروری تولیدی آنها متفاوت است. برای تولید چنین بیس‌هایی که تحت تأثیر ماشین اجراکننده بیس قرار دارند، ضروری است ویژگی‌های خاص مرتبطی را که چنین دستگاه‌هایی اجازه می‌دهند برنامه‌نویسی کرد. پنج ویژگی رایج آنها عبارتند از:

  • تفکیک‌پذیری نت هر مرحله از الگوی بیس

  • تعداد مراحل در الگوی بیس

  • نواک دقیق هر مرحله

  • قدرت اجرای هر مرحله

  • گیت هر مرحله

تفکیک‌پذیری نت به طول نت هر مرحله، چه نت یک چهارم، یک هشتم یا یک شانزدهم و غیره باشد مربوط است. تعداد مراحل نشان می‌دهد چگونه بسیاری از این نت‌ها در الگو وارد شده‌اند. برای مثال سکونسر الگوی ماتریکس Reason حداکثر اجازه ۳۲ مرحله را می‌دهد (تصویر ۷.۲۱ را ببینید).

721

تصویر ۷.۲۱ سکونسر الگوی ماتریس.

 

همینکه این مراحل استفاده شدند، الگو به آغاز بازگشته و تکرار می‌شود. از اینرو یک الگوی یک میزان، با تفکیک‌پذیری نت شانزده دارای ۱۶ مرحله خواهد بود و موارد دیگر به همین ترتیب. الگوی نشان داده شده در تصویر ۷.۲۱ دارای ۱۲ مرحله است.

نواک هر مرحله به نت‌های تحریک شده واقعی توجه دارد، درحالی که ولوسیتی به بلندی صدای نسبی اهمیت می‌دهد. در آخر، گیت تعیین می‌کند تا چه مدت نت به نسبت تفکیک‌پذیری برنامه‌ریزی شده صدا خواهد داشت. از اینرو یک گیت ۵۰٪ یک نت هشتم را برای دقیقاً نیمی از زمان اشاره شده به صدا در خواهد آورد. به طور ایده‌ئال باید بتوان گیت را بصورت مجزا برای هر نت تنظیم کرد. در مورد ماتریس ترسیم شده در تصویر ۷.۲۱، فقط دو گزینه برای گیت عرضه شده است – ۵۰٪ که نشان‌دهنده حالت پیش‌فرض است، یا ۱۰۰٪ که با فشار دادن دکمه Tie به دست می‌آید و می‌توانید در سمت چپ کلمه Gate بر روی خود سکونسر ببینید.

 

برنامه‌نویسی و نوشتن الگوهای استپبیس

الگوهای مرحلهبیس برای بیشتر سبک‌های شناخته شده موزیک الکترونیک و رقص مدرن جهانی شده‌اند. این الگوها آنقدر بخوبی پرداخته شده‌اند که اکنون نشان‌دهنده مدل کلی آهنگسازی برای ایجاد بیس‌لاین در سه سبک موسیقی هستند. از اینرو حتی اگر از یک آرپژساز برای تولید بیس‌لاین‌تان استفاده نکنید، همچنان به شکل مشابهی – یعنی به شکل تکرار الگوی همان مراحل – نوشته شده است. اگر قصد نوشتن موسیقی در این سبک‌ها را دارید، ضروری است که اصول اساسی برنامه‌نویسی استپبیس را یاد بگیرید.

چون این اصول بیان‌کننده روشن و طبیعی بسط اصول تصنیف بیس‌لاین سنتی است، هم‌اکنون مطالب بسیاری از آن را با خواندن این فصل یاد گرفته‌اید. در سطح نخست استپبیس‌هایی وجود دارد که به سادگی تکرار پایه آکوردی است که استفاده شده‌اند. با شبیه‌سازی عمل سنتی اجرای پایهبیس، نت استفاده شده فقط هنگامی تغییر خواهد کرد که تغییری در پایه آکورد موسیقی وجود داشته باشد. در سبک هاردکور، هارد دنس، هارد ترنس و دیگر انواع سبک‌های رقص آپبیت، یک استپبیس که از تفکیک‌پذیری یک هشتم استفاده می‌کند، به استاندارد بسیار محبوبی تبدیل شده است. این بدان معنا است که الگوی بیس به سادگی همان نت را برای هر هشتم میزان تکرار می‌کند.

البته این نوع از بیس اغلب صدایش به شکلی است که ضرب‌های نخست، سوم، پنجم و هفتم آن گم شده است چون اثر افکت داکینگ از عمل سایدچینینگ یک کمپرسور به دستگاه تولیدکننده بیس الحاق شده است. برای دستیابی به این افکت، سیگنال کیک به ورودی سایدچین کمپرسور تغذیه می‌شود. اینکار افکت فعال کردن فشردگی را فقط هنگامی دارد که درام کیک به صدا در می‌آید. (برای جزئیات بیشتر در این باره به «استفاده خلاقانه از FX» رجوع کنید). این عمل که افکت مکش را تولید می‌کند ویژگی این سبک بیس است (تصویر ۷.۲۲ را ببینید).

722

تصویر ۷.۲۲ سینث مرحلهبیس با استفاده از تفکیک‌پذیری نتهشتم


 

هنگام نوشتن استپبیس‌ها، جدای از در نظر گرفتن پارامتر مشخص نواک، همچنین پارامترهای سرعت و گیت مهم هستند. ولوسیتی، سطح نسبی هر مرحله را تعیین می‌کند. با استفاده از ولوسیتی هایی که تمایل طبیعی یک نوازنده بیس را شبیه‌سازی می‌کند تا بر نت‌های خاصی تأکید کند یا تعنیین کند که به صدای طبیعی و واقعی‌تر بیس‌لاین نزدیک شود، تا صدایی مکانیکی تولید شود که به نظر توسط ماشینی به بیرون دمیده شده است. بالاترین ولوستی، نشان‌دهنده این نت‌ها است که نوازنده بیس می‌تواند تولید کند، برای مثال داون‌بیت، درحالی که پایین‌ترین ولوسیتی ها به بخش‌های ضعیف‌تر میزان و استفاده از نت‌های تزینی درون بیس‌لاین مرتبط است. در مثال یک سایترنس استپبیس نشان داده شده در تصویر ۷.۲۳، ولوستی نت‌ها همگی متفاوت و مراحل خاصی برای یک گیت ۱۰۰٪ در درون سکونسر الگو ماتریس تعیین شده است.

723

تصویر ۷.۲۳ استپبیس سایترنس


 

تغییر طنین بیس که می‌توانید از طریق سیکل بیس بشنوید بخاطر افزایش تدریجی فیلتر فرکانس سکونسر تولیدکننده صدای بیس است، افکت رایجی که در این نوع اسید بیس‌لاین استفاده شده است.

هر نوع عمومی بیس بحث شده در اوایل این فصل را می‌توان پیکربندی کرده و در فرمت استپبیس تطبیق داد. یک مثال خوب الگوی بیس واکینگ است که در تصویر ۷.۲۴ برای هدف یک الکتروبیس اتخاذ شده است. این الگو دارای ۱۶ مرحله است، و تفکیک‌پذیری آن بر روی یک هشتم تنظیم شده و به یک الگوی دو میزان تبدیل شده است.

724

تصویر ۷.۲۴ الگوی بیس واکینگ الکترو


 

ساببیس‌ها

در برخی از سبک‌های بیس‌محور موسیقی مانند درام و بیس، بیس‌لاین هاوس و برخی سبک‌های هیپ‌هاپ، معمولاً از یک ساببیس استفاده شده است. اصل یک ساببیس برای مدتی طولانی در موزیک کلاسیک استفاده شده است، که در آن کنترباس‌ها اغلب بیس‌لاین اجرا شده توسط سل یا اکتاو پایین‌تر را تکرار می‌کنند. از لحاظ ارکسترال موسیقی، این دوبلینگ بیس در اکتاو‌ها به شدت قوت و توانایی‌شان بهبود یافته است تا حمایت هارمونیک را برای تمامی دیگر سازهای ارکستر فراهم کند.

در موسیقی الکترونیک، اساساً یک ساببیس که معمولاً بیس‌لاین عادی یک اکتاو پایین‌تر را تکرار می‌کند. طنین مناسب برای استفاده به عنوان ساببیس‌ها در موسیقی الکترونیک طنین‌هایی است که دارای هارمونی کمتر یا بدون هارمونی است. اگر یک نواک ساببیس را بر روی سینث‌سایزر انتخاب کنید، تعجب نکنید اگر به سختی آنها را بشنوید. معمولاً ساببیس‌ها ساده‌اند چون شکل موج آنها هیچ ویژگی واقعی ندارد. دلیل این مطلب این است که یک ساببیس در‌واقع قرار نیست شنیده شود بلکه بیشتر بصورت فیزیکی احساس می‌شود. در نتیجه حضور ساببیس‌ها در یک فضای بزرگ، مانند یک کلوب، باعث می‌شود پاسخ فیزیکی قدرتمندی به بیس‌لاین داده شود. همینکه اصل ساببیس را درک کردید، نوشتن آن راحت می‌شود چون به سادگی بیس‌لاین خود را در اکتاو پایین‌تر تکرار می‌کنید.


 

 یک استراتژی ساده

در این فصل نوشتن بیس را پوشش دادیم و در این مرحله سودمندتر است که فرایند نوشتن و تصنیف یک بیس‌لاین را به مراحل ساده‌ایی خلاصه کنیم.

  • یک نواک بیس مناسب برای سبک موسیقی انتخاب کنید.
  • اگر نخست بیس‌لاین خود را تصنیف می‌کنید (با پیروی از رویکرد گروومحور)، کلید و حالتی را انتخاب کنید که موسیقی قرار است نوشته شود – برای مثال کلید لا، حالت ماژور، کلید سل، حالت دورین، و غیره. اگر بیس‌لاین را برای تطابق با لید و هارمونی تصنیف می‌کنید، کلید و حالت موسیقی و توالی آکورد را تعیین کنید. این کار شما را به نت‌های مناسب هدایت می‌کند تا در بیس‌لاین خود استفاده کنید.
  • نت‌های پایه هر آکورد را تعیین کرده و در جایی که آکوردها تغییر می‌کنتد ثبت کنید.
  • الگویی را تصنیف کنید که آکورد نخست شما را پوشش می‌دهد. از نت پایه به عنوان تن راهنما برای بسط ایده‌های‌تان استفاده کنید.
  • الگو را بسط بدهید تا با تغییرات آکورد تطابق پیدا کند.
  • الگو را از لحاظ کوانتیزه شدن و اعمال هر گروو لازم، ویرایش کنید. اگر درام‌های شما از یک گروو استفاده می‌کنند، بیس‌تان باید دنباله‌رو آنها باشد.
  • هر پردازش یا FX لازم را اعمال کنید – برای مثال تغییر در فیلتر فرکانس یا رزونانس.


 

نتیجه‌گیری

در این فصل تلاش کردیم تا نشان بدهیم اصول نوشتن بیس‌لاین‌ها علارغم تغییرات ابزار تولیدشان چندان تغییر نکرده است. یک تولیدکننده موسیقی الکترونیک با همان مشکلات اساسی تصنیف‌کننده کلاسیک موسیقی در قرن هفدهم رو‌به‌رو است: آیا بیس‌لاین به درستی از هارمونی حمایت می‌کند؟ آیا هویت روشن و گسسته ملودیک خود را دارد؟ آیا موسیقی را به جلو می‌برد؟ اگر بیس‌لاین قرار است به عنوان یک هویت موسیقایی مناسب کار کند لازم است سؤالاتی از این دست پرسیده شود.

ملاحظاتی مانند موارد فوق الذکر قبل از اینکه موضوع سبک مطرح شود اعمال می‌شوند. هنگامی که سبک در نظر گرفته می‌شود، آهنگساز و تولید‌کننده خوش‌شانس هستند که بتوانند بر روی دانش و تجربه نوازندگان بیس، در دامنه سبک‌شان، تکیه کرده و قواعد و الگوهای کلی خاصی از اجرای بیس را مشخص کنند. یادگیری این قواعد هنگامی که فرایند تصنیف بیس‌لاین‌ها به میان می‌رسد به تولیدکننده مهارت و آزادی عمل قابل توجهی می‌دهد . این قواعد همچنین از لحاظ فرایند نوشتن بیس‌لاین‌های ترکیب‌شده در درون حوزه موسیقی الکترونیک و رقص نیز اعمال می‌شوند.

با در نظر گرفتن مسأله تصنیف بیس‌لاین‌ها، اکنون زمان در نظر گرفتن حوزه قوی‌تر مرتبط است، موضوعی که لید یا ملودی اصلی یک آهنگ است. برای چنین کاری بیشتر در مورد بیس‌لاین صحبت خواهیم کرد و به آن بازمی‌گردیم، به این دلیل ساده که اثربخشی آهنگ از لحاظ زمینه موسیقایی خود بستگی بسیار زیادی به رابطه موفقیت‌امیز میان لید و بیس دارد.

 

منبع :http://www.amazon.com/Composition-Computer-Musicians-Michael-Hewitt/dp/1598638610

تهیه و ترجمه : پویا معمارزاده


نویسنده: Puyava

اشتراک گذاری این نوشته

دیدگاه شما چیست ؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


*